پیپ‌ ماهی نواری

پیپ‌ ماهی نواری

پیپ‌ ماهی نواری  : توصیفات کلی و نژاد

پیپ‌ ماهی نواری که در ایران به نام سوزن ماهی نواری نیز شناخته می‌شود از خانواده‌ی سیگناتیدها است. پیپ ‎‌ماهی‌ نواری (Sungnathidae) در آب‌های آزاد استوایی مثل اقیانوس هند، دریای سرخ، آب‌های استرالیا، فیجی، پولینزی، اندونزی، فیلیپین، آفریقای جنوبی، جزایر ماریانای شمالی و… زندگی می‌کند. پیپ‌ ماهی نواری بدنی کشیده و حلقه حلقه دارد و طولش به 20‌سانتیمتر می‌رسد. آن‌ها برخلاف دیگر پیپ‌ ماهی‌ها که شناگران چندان خوبی نیستند و برای فرار از دست دشمن در زمینه‌ی مخفی شدن تکامل نیافته‌اند، شناگران خوبی هستند. این امر به واسطه‌ی زائده‌ی زیبایی است که در انتهای بدن آن‌ها قرار دارد.

جالب است بدانید که انواعی از پیپ‌ ماهی‌ها وجود دارند که ماهی‌های آب شیرین هستند. بنابراین در زمان خرید حتما در مورد نوع و اسم کامل پیپ‌ ماهی مطلع شوید.

نگهداری از پیپ‌ماهی‌ها به افراد مبتدی توصیه نمی‌شود. شاید این عدم توصیه، ریشه در نحوه‌ی غذا خوردن این ماهی داشته باشد. حقیقت امر این است که غذا دادن به پیپ‌ ماهی‌ها کار تقریبا سختی است و نیاز به تجربه و وقت و حوصله دارد. در باقی موارد، نگهداری از پیپ‌ ماهی‌ها به اندازه‌ی دیگر ماهی‌ها کار نسبتا ساده‌ای است.

شرایط آکواریوم

شما برای میزبانی از پیپ‌‌ ماهی‌ها نیاز به آکواریومی‌ حداقل 50 گالنی یا 200 لیتری دارید. این ماهی‌های زیبا به آبی با دمای 22‌تا‌‌25.5 درجه‌ی سانتیگراد نیاز دارند. pH آب آکواریوم برای نگهداری از این ماهی‌ها باید بین 8.1 تا 8.4 باشد. همچنین مقدار نیتریت و آمونیاک آب باید صفر باشد. کمترین میزان از آمونیاک و نیتریت، شرایط زیستی پیپ ماهی‌ها را به خطر می‌اندازد. تغییر دمای آب برای این ماهی‌ها می‌تواند به شدت شوکه کننده و خطرناک باشد. جریان آب سطح آکواریوم باید بین کم تا متوسط باشد. تعویض آب باید به طور معمول انجام شود و همچنین آکواریوم شما باید سیستم فیلتر بسیار خوبی داشته باشد. باید تاکید کنیم که پیپ‌ماهی‌ها برای سازگاری با دمای آکواریوم شما و تطبیق‌پذیری درست، نیاز به 2 ساعت زمان دارند. از این رو بهتر است آن‌ها را مثل دیگر ماهی‌ها که بعد از 20 دقیقه از درون کیسه به آب آکواریوم منتقل می‌کنیم، عمل نکنیم.

همسایه‌ها

پیپ‌ماهی‌ها موجودات آرامی‌ هستند. بهترین همسایه‌ برای این‌ها، ماهی‌هایی هستند که آرام شنا می‌کنند، نیش و زهر ندارند. ماهی‌هایی مثل گابی‌ها، اسب دریایی و دیگر پیپ‌ماهی‌ها همسایه‌های مناسبی برایشان هستند.

تغذیه

پیپ‌ماهی‌ها غذا را به واسطه‌ی سیستم گوارش خود، به درون دهان می‌مکند. آن‌ها گوشت‌خوار هستند و از میگوهای میسی، کاپ‌پود و خرچنگ‌های خیلی کوچک تغذیه می‌کنند. گونه‌های آب‌شیرین پیپ‌ ماهی‌ها نیز از حشرات و کرم‌ها تغذیه می‌کنند. پیپ‌ماهی‌های بزرگ از ماهی‌های کوچک نیز تغذیه می‌کنند. همچنین بعضی از گونه‌های این ماهی مثل پیپ‌ ماهی راه راه آبی و پیپ‌ماهی جینز با خوردن ماهی اخت شده‌اند. اگر از این دسته از پیپ‌ماهی‌ها نگهداری می‌کنید بهتر است آکواریوم‌تان نور کافی‌ داشته باشد چرا که این ماهی‌ها شکارشان را از طریق بینایی دنبال می‌کنند.

زاد و ولد

پیپ‌ ماهی‌ها از نظر زاد و ولد و البته تا حدودی از نظر ظاهر شبیه به اسب‌های دریایی هستند. جنس نر این ماهی‌های کشیده‌ی زیبا درست مثل اسب‌های دریایی باردار می‌شوند. اگرچه زاد و ولد پیپ‌ ماهی‌ها درون آکواریوم‌های شخصی کمتر اتفاق می‌افتد اما اصلا امر بعیدی نیست. کمی‌ تجربه به شما کمک می‌کند که بچه‌های پیپ‌ ماهی را نیز ببینید.

 

منابع:

  1. fusedjaw.com
  2. www.aquaticcommunity.com
  3. www.reefcentral.com
  4. www.liveaquaria.com
  5. www.fishchannel.com
  6. en.wikipedia.org

نویسنده مطلب: mortazavi

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *